Wiersze o wszystkim

Wpis

niedziela, 28 maja 2017

Szczerze

Nigdy nie byłam kimś kto ma poezje we krwi.
Nie zdawałam sobie sprawy że to we mnie się tli.
Życie pisze różne scenariusze.
A ja nigdy nie czułam że mam poetycką duszę.
Tak było do pewnego momentu.
Jednak nie odkryłam w sobie tego talentu.
To on odkrył mnie całkiem niespodziewanie.
Kiedy zwątpiłam już że cokolwiek jest mi dane.
Zaczęłam wgłębiać się w ten świat stale.
A dziś jestem w nim dalej.
Wciąż tak samo zafascynowana.

Szczegóły wpisu

Tagi:
brak
Autor(ka):
monka1304
Czas publikacji:
niedziela, 28 maja 2017 19:46

Polecane wpisy

  • Zagubione szczęście

    Gdzie to szczęście które tak blisko jest Zniknęło gdzieś daleko właśnie wtedy   Gdy go potrzebujemy opuściło nas I nie chce za nic wrócić   Ciągle go

  • List

    Do ciebie piszę ten list nie wyrzucaj go proszę Wiem że jesteś zły na to co powiedziałam Ale zrozum też mnie i wiedz że żałuje Tych słów nieprzemyślanych w złoś

  • O nic nie proszę

    Umarła cząstka mnie obracając się w pył Pytam dlaczego lecz nie dowiaduję się   Wznoszę ręce do góry wydając niemy krzyk Już o nic nie proszę ból nie mija

Komentarze

Dodaj komentarz

  • lutana22 napisał(a) komentarz datowany na 2017/06/04 12:37:30:

    Pisanie, zwłaszcza poezji jest jak balsam dla duszy :)

Dodaj komentarz

Kalendarz

Listopad 2017

Pn Wt Śr Cz Pt So Nd
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

Wyszukiwarka

Autorzy

Zakładki

Kanał informacyjny

Opcje Bloxa